Potpourri

Mijn wens aan jullie is te stoppen met zorgen

Niet meteen dus want het beste is morgen

Dan zijn we snel van die zorgen verlost

Zonder dat het veel gedoe heeft gekost

Meiden van 14 en ouder misschien

Wens ik een koe en een boot bovendien

Om van te houden en dromen te dromen

Die dan dit jaar maar uit moeten komen

Wensen en dromen die velen verstikken
Zijn ongewenst of ze moeten beschikken

Over een zachte man of harde vriendin

Al zien ze er nu nog de zin niet van in

Met koeienervaring of dat met een boot

Wordt de kans op succes sterk vergroot

En als je echt werk maakt van zo'n belangrijke zaak

Sla je zeker een zeilende boer aan de haak

Voor dromers zonder koe of boot

Hieronder staan wat wensjes in het bloot

Ze willen niet herkenbaar in de krant

Daarom zie je ze van de andere kant

Succes met al die mooie dromen

En dat ze dit jaar maar eens uit mogen komen!

Breinbrouwsels

de Geest...

de Geest, ons zo gedrag-bepalend hart

dat dus ons handelen zó rigoreus bepaalt

en zich maar zó ten dele laat besturen,

bepaalt ook waar ons functioneren faalt,

bezorgt verdriet, vaak pijn en bitter-bange uren

en vaak die daad waarvan soms later spijt

gevolgd door haast onneembaar hoge muren

van zelfverwijt en grote eenzaamheid...

die ons zo wreed en hopeloos verwart !

we zijn in staat haar wel wàt bij te sturen, zodat

haar dwang-momenten korter kunnen duren...

Mambo Margaretha

ze riepen : “prijs” en “bingo”

hadden alles op een rij

en de prijs was een piano

met de pianist erbij...

en ze maakten met een bongo,

alt-sax en jazz-gitaar

en een zanger uit de Kongo

de beste hit van het jaar....

en ze lachten om de Tango

de Jive, de Weense Wals,

speelden de sterren van de hemel

en maar heel soms wat vals...

en ze noemden het de Mambo

of : “Dirthy Dance” en wow !

‘k droom van zo’n dans met jou zo

en dat jij dat ook wel wou...

Mission Impossible

‘n verbale strijd is eigenlijk geen faire,
de winnaar staat per definitie vast
‘t is hij, die de verliezer overklast
door ‘t bezit van ‘t grootst vocabulaire !

Tracht ‘n aanval dus in stilte te pareren,
deel stilzwijgend uw rake antwoord uit
en mocht u dáármee de opponent niet deren,
tel dán langzaam tot 10, terwijl u ‘t Volkslied fluit...

Vooruitzicht

Bij ‘t knapperende haardvuur
daar hieven we ons glas,
bij ‘t vooruitzicht dat het avonduur
straks zo verrukkulluk was...
de kok zou kokkerellen
dat is des kokkers fort,
dus hieven we de bellen
en nipten aan de port...
en ‘t haantje lag te sudderen
geflambeerd en wél,
dus dáárom staken wij
zo lekker in óns vel !

(1)Anne-Mieke 7.

Illusies

De mens is onverzadigbaar
in z’n zoeken naar geluk,
hij gooit met theatraal gebaar
de mooiste borden stuk.
Voor ‘n kaartje met ‘n roos er op
of ‘n omgekeerd hoefijzer,
offert hij z’n laatste cent nog op
en is gewoon niet wijzer !
‘n roze hart, ‘n klavervier,
het droomlot voor ‘n tjalk,
staatslot, kraslot ,‘t geeft geen zier
hij gooit het over de balk
en vindt hij dat niets meer gedaan,
niet wijzer dus, maar ouder
dan gaat ‘ie voor fonteinen staan
en smijt het ........over z’n schouder....!

(3)J.

Rotjeknor...

Rotterdam is niet te filmen
De beelden wisselen te snel
Rotterdam heeft geen verleden
en geen enkele trapgevèl

Rotterdam is niet romantisch
heeft geen tijd voor flauwekul
is niet vatbaar voor suggesties
luistert niet naar slap gelul

't Is niet camera-gevoelig
lijkt niet mooier dan het is
Het ligt vierkant hoog en hoekig
gekanteld in het tegenlicht

Rotterdam is geen illusie
door de camera gewekt
Rotterdam is niet te filmen
Rotterdam is véels te echt

Jules Deelder

Overbodig...

Veel woorden wil ik liever niet meer horen
of lezen op m’n comp. of in de krant...
ze hebben hun betekenis verloren,
zéggen niets meer, zijn niet meer relevant !

Zeg, weet je wat... ik pak nu m’n “van Dale”
en schrap ze allemaal...ik krijg ‘t nog druk en
lukt het “Daaltje” door ‘t mangeltje te halen
dan is ‘t óók nog maar ‘n flinke Donald Duck...

Internet Niemandsnet

‘k stal m’n waar in de etalage
van het open NIEMANDSNET...
eigen baas van die collage
want echte vrijheid kent geen wet !

Wie m’n woorden niet wil weten
m’n ideeën niet wil zien,
moet het Internet vergeten
tot z’n ergernis misschien !

En zó dient het ook blijven
de enige vrijheid die ons rest,
laat niemand de historie schrijven
dat hij die ruimte heeft verpest....

Zeezoet

Ik wandel door de duinen
in de verte lonkt de zee
Ben al behoorlijk bruin en
In mijn tas zit zonnespray

Ik ga lui liggen zonnen
En met een brede lach
Geef ik me graag gewonnen
Dit wordt een mooie dag (2X)

Een dag van lekker lezen
Lekker dromen op het strand
Voel me nú al als herrezen
Met mijn voeten in het zand

Met mijn handen door de golven
Spetter ik mezelf nat
Word door de zee bedolven
De krachten onderschat (2X)

Ik zwem met grote slagen
Duik weer het water in
Laat de golven mij maar dragen
Voel me een zeemeermin

Mijn haren als van zeeschuim
Water is mijn element
Zorgt dat ik alles opruim
Alles wat mij doorgaans klemt (2X)

Als ik terugloop naar mijn handdoek
Kan mijn dag al niet meer stuk
Ik pak mijn dikke leesboek
Ervaar ultiem geluk

En als ik ’s avonds terugga
Rozig en voldaan
Ben ik weer net als Eva
In het begin van haar bestaan (2X)

Henry Tores
WordPress.com

à la van Pamelen

Het zure eerst en dan het zoete pas
Laten we op ‘t Binnenhof nu onze bommen gooien
Dit, juist getimed, beoogt het gouden schot

Het doel gediend: de vijanden verstrooien
Omdat de doorsnee-ambtenaar niet tot
De kern van geheime afspraken kan raken

Is dit toch goed beschouwd te zot
Onze zure bommen gaan dus duidelijk maken
nog deze keer ludiek dat ‘t niet acceptabel was

U snapt ‘k heb hier een kleine grap verzonnen
ben nu expres met ‘t zoete juist begonnen!

Niertjes...

De steen had ‘t formaat van minstens ‘n duive-ei
dat was niet érg maar hij zat op ‘t verkeerde plekje,
nou, ik beloof u mensen, dan verrék je
met zo’n onhoudbare pijnsteek rechts opzij...

Dus zijn we snél naar “spoedeisende hulp” gegaan
maar die zat op mijn urgentie niet te wachten,
liet me ruim 1 uur kreperen met m’n klachten, men
was zeer druk, maar aan mijn ei werd niets gedaan !

Ten einde raad heb ‘k toen die oer-brul uitgekreten...
dààr schrok men van, dus kwam er iemand vragen
wie die hulpkosten daadwerkelijk zou gaan dragen,
want anders konden we die spoedhulp écht vergeten..

Afijn, ‘k bespaar u de frustratie, woede en pijn
die vooràf ging eer de “hulp” op gang kon komen
en zélfs best goede hulp... in aanmerking genomen
dat zij die ‘t doen, óók maar gewone mensen zijn...

De gladiolen...

Deze regering heeft m'n klein genot gestolen,
m'n sjekkie en m'n walmende sigaar...
m’n beetje rokersvreugd lijkt naar de gladiolen,
maar weetjewat:.... ze bekijken het daar maar !
ze blijven met hun tengels van m'n vrijheid,
maken zich maar over échte problemen dik !
M'n rokertje... garantie voor wat blijheid,
dàt blijf ik paffen tot m'n laatste snik...

Amsterdam

Amsterdam, oh. Amsterdam
Mijn wonderstad op palen !
waar paalworm àmper vat op had,
wat laat je me nu balen ...

Amsterdam, oh. Amsterdam
verpest door politiek !
Sinds die Cohen die plaats innam
m'n Mokum...ben je ziek...

Amsterdam, oh. Amsterdam
ik nam op tijd de wijk
ben, sinds ik die beslissing nam,
rijk én gelukkig tegelijk...
.

Vrijheid...

Vrijheid valt geen naam te geven
geen synoniem begrip
het is de ziel van ieders leven
‘t ultieme doel mét stip ...
‘t valt nérgens mee te vergelijken
‘t is 't hart van je bestaan !
Geen keus kan ooit teréchter blijken
dan dààrvoor 't eerst te gaan...
‘k zal altijd àlles er voor geven
het blijft mijn hoogste doel
want wat betekent nou een leven
zónder VRIJ-GEVOEL...?

Steen en been.

Een weekend naar de Veluwe, het leek een goed idee.
Dus nam Ons Jan naast AnneMiek ook nog de sleurhut mee.
‘t Begon wel goed, maar ’s avonds laat toen voelde hij een pijntje.
Nog niet zo vreselijk maar toch, het was wel een venijntje.
Wat later in het weekend kwam de pijn echt goed op gang
En Onze Jan kreeg het benauwd, wat heet, hij werd echt bang.
Krimpend van het ongemak ging hij naar ’t ziekenhuis.
De dokter zag het al direct, dit is beslist niet pluis.
Onderzoek van bloed en buik werden snel verricht.
De dader werd gevonden en de oorzaak kwam aan ’t licht.
“Een niersteen” zei de dokter en die moeten we vergruizen.
In deze toestand kunnen we patiënten niet verhuizen.
Dus zo gezegd en zo gedaan, zijn bedje werd gespreid.
Een sneetje hier, een buisje daar, dat komt dan met de tijd
Wel weer in orde, tot die tijd wacht U maar rustig thuis,
Wat pilletjes, en rustig aan wat hangen voor de buis.
En de moraal van het verhaal: al klaag je steen en been,
is dat dit mij aan ’t dichten zet, dat lukt niet iedereen !

Marianne W.

Menens...

Beste mensen, ‘t valt niet te verzachten
( dat had ik met liefde gedaan )
maar er staat ons ‘n crisis te wachten
die dit keer niet over zal gaan !
Dus zeg maar gedag met je handje,
groet kinderen, de goudvis en Mien,
want ‘t is nu gedaan met ons Landje:
zojuist heb ‘k de UFO gezien...

Niks mis mee...

Mijn onderbuik is écht ‘n goeie,
zegt in welke richting ik moet roeie
en verkoopt me nimmer nép
‘k weet altijd wat ik aan ‘m heb.
Als m’n onderbuikie er niet was,
was ik nóg groener dan het gras...
‘k kan blind vertrouwen bij ‘t beslissen
nee buikie, jij bent niet te missen...
Je bent m’n roer én m’n kompas
waar zónder ‘t stuurloos roeien was !

.J.

Slecht weer...

Wind in de rug, zeg maar storm in de zeilen
’t zonnetje schijnt nog, maar ’t is vreselijk koud
bah. van zulk weer, begin ik meestal te kwijlen
en dan te niezen en dàn gaat ’t weer fout...

Bibberend werp ik ’n blik door de ramen
duim voor ’n fee, die m’n Brutus uitlaat
als we nu éérst es ’n toef slagroom namen
met daaronder verstopt dan ’n bel advokaat...

Geen goed idee, want die staat in de kelder
dat is lang bibberen vòòr ’t behaag’lijk wordt
ter overbrugging ( wat ben ik toch hélder )
éerst maar wat warmen aan ’n klein glaasje port...

Mmm ja, dàt scheelt toch ’n slok op ’n borrel
als je de weg weet, is ’t leven bést fijn
in rijpe wijsheid neem ‘k dit probleem op de korrel
en proost op whatever, met ach... wàt ’t ook mag zijn...

Maché-tijd...

“Ik krijg” zei zij: “‘n lumineus idee :
ik vul gewoon m’n (wél wat-grote) oren
met roze klodders klef papier-maché,
dan hoef ‘k tot pakjes-avond niks te horen !”

Dat zei ze... dus dat heeft ze prompt gedaan
want in die tijd liep ’t niet zó in de gaten,
maar dichte oren, beste lui, daar wén je aan
daarom heeft ze het daarnà maar zo gelaten...

Zo heeft zij ze, vind u dat nou verkeerd ?
van dovevrouws tot -mans getransformeerd.

Wij...rijmelaars..

Dat wat je zeggen wil, tot kadans en rythme brengen
in een zinnen-reeks die geen enkel woord verhult,
menig dichter zal er geen traan om plengen,
maar ons bestaantje wordt er door gevuld...

Dat wat je zeggen móet, steeds zonder 1 concessie,
verweven in ’n hymne vol ritmiek,
zoekend en schuivend tot één vloeiende processie,
àlles-onthullend én gesluierd tot mystiek...

Het diepst gevoel daarmee tot hoogten heffen,
geboren uit de oogst van élke dag,
dit delend in een rotsvast “waardevol-beseffen”
vertrouwend dat het slechts verheugen mag...

Vrienden...

’n Verhuizing kan best wat verdrietig maken,
zelfs simpel die van d’een naar d’andere site
je raakt, nog afgezien van onbesproken zaken
vooral een aantal ongeziene vrienden kwijt...
Zo denk ik nu aan: JG , Misty en Carenza
aan jaofnee, mistikall, Pelikaan
aan wiebe nik, ome Willem en Clazina
en Euroland, die bovenaan had moeten staan !
Je bent ze kwijt en dat had niet gemoeten,
je zou ze ’t liefste allemaal hier zien
en ze gewoon weer steeds willen begroeten
maar ja, wie weet, gebeurt dat nog misschien...

Ontvetrold Nieuwjaar..

Moge in het Nieuwe Jaar
wij zó duidelijk verdunnen dat
we veilig weer in liften kunnen
zélfs (zo nodig), met ’n paar...

Moge in het Nieuwe Jaar
zegen rusten op ons lijnen
àl onze vetrollen verdwijnen
en wij weer tróts zijn op elkaar....

Moge we in ‘t Nieuwe Jaar met spijt
en diepe schaamte eindelijk stoppen
ons in weelde vol te proppen
terwijl ‘n Wereld honger lijdt...

Morbide obesitas (vetzucht)

Het aapje...

Het aapje dat te vissen zat

dat zag zijn dobber zakken

en dacht : “als ik even goed oplet

dan kan ‘k een visje pakken“

Helaas toen hij zijn lijn innam

bleek aan die ouwe sloot

de aap te licht of, andersom,

helaas de vis te groot !

Nu ligt er in die ouwe sloot

een misselijke snoek,

met uit zijn bek een lange staart

en een stuk van aapjes broek...

Marianne W.

Uitgesproken laatste wens !

Lang heb ik er naar uitgekeken
om duidelijk uit te laten spreken:
"Nu sta je hier wel mooi te grienen,
maar doe als stééds, ga méér verdienen
ik ben verlost van veel gemekker,
en lig hier....wow, wat lig ik lékker !...

Heus liefste...

Heus liefste, absoluut, geloof me maar...
hoe zou ik tegen jou nu kunnen jokken ?
m'n vingers spreken 'n àndere taal, da's waar
maar de brug was dicht.... ik ben op tijd vertrokken !

Heus liefste, alsjeblieft, geloof me nou...
jij bent én blijft voor mij àltijd de éérste,
jouw wantrouwen spijt me nu ten zeerste,
ik vind jouw houding zélfs 'n beetje flauw !

Oké liefste, sorry hoor, je hebt gelijk....
'k snap niet, hoe je me toch steeds weer kunt betrappen
maar vrouwen, zoals jij, zijn altijd weer de knàppen
en mannen, zoals ik, staan nondeju te kijk... :-)

J.

Peukenspreuken

Wat rest in kroeg en bar na 't afscheid van de peuken
zijn slechts die bruingerookte muren vol met spreuken
over het roken, de gezelligheid de sfeer
die eens de mensen pret gaf, nu nooit meer

Een roker is geen onruststoker maar is nu dus de sigaar
zijn pijpen is voorbij, hij komt er nooit mee klaar
zo zielig zit hij nu te paffen in zijn keuken,
te kaarten, en zijn vrouw probeert de boel wat op te leuken

Hij mist zijn maten in de kroeg, de nevels en de lach dus
de prikkelende lucht van rook, zijn offerfeest aan Bacchus
hij walgt van lauwe glazen bier uit flesjes van AH
ze smaken naar azijn vermengd met koeienvla

Zijn somberheid neemt toe hij grijpt naar eigen flessen
gevuld met zwaar gepercenteerde alcoholpromessen
zijn vrouw is van ellende de woning uitgevlucht

hem rest nog slechts de pijp uitgaan, vervliegen door de lucht

http://www.ekudos.nl/gebruiker/gerardwassekwam

Laatste Nieuws ?

Het “nieuws” staat in je krantje niet te lezen,
daar staat wat je màg weten dagelijks afgedrukt,
voor de waarheid moet je stééds vaker elders wezen,
iets wat dan mondjesmaat, sporadisch, lukt...
Zó heeft ons landje wereldwijd ‘n “faam” gekregen
in “de Vaart der Volk’ren” een geduchte entiteit, we
goochelen met Moed en Trouw, bepolderen leugenwegen
en waar we tróts op waren ...zijn we kwijt !

Zo'n winter weer in Limburg ....

Als ik het NOS-journaal moet geloven
maakt al die kou en ijs het volk verrukt
nu 't eind'lijk na een lange tijd eens lukt
het water van zijn vloeibaarheid te roven

Bij ons in Limburg, omgekeerde wereld in het zuiden,
vriest menig stromend beekje zelfs dicht
en al die plassen bij Roermond: één ijsgezicht
helaas zijn Limbo's voor het ijs niet warm te luiden

Als hier met paplepels, ijspret was ingegoten
en niet al dat burleske carnavalsvertier
dan was beslist de "Tocht der tochten" hier
en kwam men thuis, niet dronken maar met kouwe kloten

Zelf vind ik al die kou wel mooi geweest
voor mij mag ze nu snel naar Frieseland verdwijnen
dan hoeven hier de mensen niet meer weg te kwijnen
en kunnen ze zich voeden met het "vastelavondsbeest"

http://www.ekudos.nl/gebruiker/gerardwassekwam

honger en dorst...

‘k houd van worstjes friet en roomsoes

maar ’t mééste nog van rijmroes

dus vaak, als ik naar bed ga,

ràmmelt urenlang m’n maag na...

toch, hoe hongerig ook naar rijmroes

nóg meer houd ik van wijndroes

dus meestal, als ik naar bed ga,

klótst urenlang m’n maag na...

en dan denk ik weer: “dat kennie”

dus kauw ‘k maar snel zo’n Rennie,

waarna dat klotsen stopt

en de hele zaak weer eh. klópt...

Voor de verandering

Het weer slaat om, het wordt al eerder licht,
De wereldbol is ook een beetje ronder
En zelf schreef ik hier wonder boven wonder
Zomaar opeens dit prachtige gedicht.

Obama’s presidentschap schijnt te werken:
Je kunt nu de verandering al merken.

Driek v.Wissen

Ik heb 'n vriend...

Ik heb ’n vriend, haast tenenkrommend radicaal
op de grens van echt niet, maar toch haast a-sociaal
maar als vriend is hij er ( zeker weten ) helemaal
terwijl ik me vaak verbeeld dat ik de norm bepaal en
m dat dan moet zeggen, waar ‘k dan tóch van baal,
want wie niet oppast is snel te amicaal
en passeert de vriendengrens pontificaal
en denkt dan weer : “moest dat nou allemaal ?”
zo is met vrienden omgaan een complex verhaal
maar gelukkig hebben we monden én onze mooie Taal...

Zo houden we de vriendschap best mooi in evenwicht :
hij trekt z’n scheur steeds open, ik houd ‘m meestaldicht...

Mijn koken kent een grootbezwaar:

’t is steeds nét niet, of juist té gaar

nee, laat mij maar vredig rijmen

met des dichters kookgeheimen

en is m’n woordensoepje klaar...

dan negeer, óf smullen maar !

Decoratie

Dolblij ben ik, haast idolaat

van dat cochleaire implantaat

niet dat ‘k nu zo veel beter hoor,

maar ’t staat zo chique achter m’n oor

terwijl m’n kijken bovendien

met lenzen drastisch is verbeterd,

zodat ‘k toch al haarscherp kan zién

door wie ‘k nu weer word uitgeveterd...

Wat is het leven toch gemeen

Alles gaat anders dan ik meen

En in het algemeen

Heb ik geen been

Om op te staan,

Daar is de 3e hond mee vandoor gegaan!

Dus kreupel lig ik plat op mijn bek

En schaterlach, het leven is te gek!

Want wat u nog niet over mij wist,

Ik ben masochist.

Tricky Prick

Beste rijmviend

Je hebt me verleid de blik even te sturen

naar kennis en dromen van eeuwen al hér

naar glimpjes daarvan in de schatkist te werpen

van van Dale, Wikipedia en ’n enkele schrijvér

Vriend, ‘k moet je bekennen dit reikt dus tot hoogten

en diepten die dit droomhoofd gewoon niet behapt

je zult deze weg dus alléén moeten lopen, daar

jouw vriendje hier domweg geen donder van snapt

niets van djinnies, genieën en rookvrije vuren

exorcisten en genezers, ongrijpbaar als gas

spiritualieën die geesten de bosjes in sturen

(of de boom in als ‘t bos er toevallig niet was...)

ik wens jou m’n vriend veel verrijkende uren,

van vermaak en verheffing in diepere zin,

sta jezelf toe je bést diep dit bos in te sturen,

maar wat ik mag smeken...verdwaal er niet in...

peilinkjes...

die peilinkjes van eh. Maurice

die vind ik bést oké

hij peilt precies waar ik voor kies

en ik stem écht nooit mee...

hoe ‘ie het flikt, ik vind het knap

dat spreken met mijn mond,

maar ‘k wacht wél op ’n leuke grap...

het peilen van de Hond !

tóch ‘n sprookje...

“laten we de bouw van die megamoskee maar stoppen !”

zegt Marco Pastors namens Leefbaar Rotterdam :

we hebben lang genoeg afwachtend toegekeken

wéér stopt de bouw doordat het geld niet kwam

we moeten daar niet langer dure tijd in steken

hun tijd is om, ’t heeft al té lang geduurd

je kunt hier van een megadrama spreken

zoals men ons hierbij steeds weer het bos instuurt

het hele bouwproject blijkt van geen kant te kloppen

we maken er iets van, ’n hotel of weet-ik-veel

of nee, véél beter nog... een Efteling-kasteel

Ooit...

We gaan het hier nog eens beleven

die zekerheid staat als een rots,

dat we vrouwen weer klappen gaan geven

met onze verdedigings-knots...

met pijltjes en boogjes gaan schieten

en ruilhandeltjes plegen met schelp

rondom liters bloed gaan vergieten

ter verdediging van onze welp...

Als ’t onweert, dan kruipen we ’t hol in,

beducht voor die Geesten in ’t bos

en als jij dus nu zegt: “dat is ónzin!”

ben jij gewoon éérder de klos....

Haagse Bluf

Een bruiloft in een strandtent

die eindigde met pech

We zijn te laat vertrokken

de laatste tram is weg.

Geen taxi meer te krijgen

dus gaan we maar te voet,

maar dat is echt geen pretje

als je erg nodig moet.

Dit ga ik echt niet halen,

dus bij een volle maan

duik ik tussen de struiken

van de van Boetzelaerlaan.

Het is geen topprestatie

en hoeft niet in de krant,

maar als ik wild wil plassen

dàn doe ik dat op stand !

Marianne W.

op tenen van de bruid...

fluisterend zeiden boze tongen
dat die daar niet de vader was
't was een vent uit Amerongen
met een hele foute das
op een dag was hij verdwenen
met verlating van de bruid
stiekem sluipend op zijn tenen
ging hij weer het zeegat uit
ja het ging hier om een motje
maar de rest was wel wat vaag
over een gatenkaas kapotje
en geklungel in de haag

Breinbrouwsels

rechtuitgesproken...

ons Recht is aan erosie onderhevig

en die Rechters straffen dan ook veel te soft

dat vindt ’n ruime meerderheid der Nederlanders

die crimineel heeft al genoeg geboft

dat wij niet straffen, maar dus iemand anders

want haast geen Rechter lijkt nog te vertrouwen

wij promoveerden iedereen tot cel-belanders

die onze spullen jatte en/of onze vrouwen

wég taakstrafjes, maar lik-op-stuk én-stevig

zo nemen wij de Rechtspraak overwogen op de korrel

en benippen wélverdiend de nietgejatte borrel

Zeverscafé “ t laatste woord”

de stamgast...vrolijk, murw, verstoord

die nergens nérgens rust kan vinden

wordt hier gekoesterd onder vrinden

krijgt hier altijd het laatste woord

de zwijger...één keer nog ontspoord

die kans zag ‘t blaten àf te leren

maar ‘t nog 1 keertje wil proberen

hier nog door kenners aangehoord

de drinker... promilair gestoord

niet meer capabel zelfs te blazen

ontloopt ’t gedonder in de glazen

en dróómt hier van z’n laatste woord

de zwerver eindelijk thuisgekomen

doet hier z’n kleine-mensrelaasje

tevreden nippend aan z’n glaasje

in zeverscafé:...“t laatste woord”...

J. 8 april ‘10..

met taalbeheersing is het duidelijk en simpel :

‘k versta je wel...als je tegen me praat...of niet

dat is de allermooiste kant van de medaille

maar nu de zijde, die óók aardig inzicht biedt :

spreek je geheimtaal, of schrijf je in braille,

dan moet men kenner zijn om dat dus te begrijpen

en bràl je dus...de keus vaak van canaille...

dan zal men stoppen met ’n oogje toe te knijpen

en strand je als vreemde eend met vlag en wimpel...

m’n taal ben ik ( én mijn historie ) met de mijnen

en geen onbenul laat dat zó maar verdwijnen

J.8 juni ‘10