




Wilders
Waargebeurd
Vandaag





























Beestjes
Bij
Ik was bij jou
Jij was bij mij
Jij was de bloem
Ik was de bij
Bij mij was jij
als bijenwas
Ik
was blij dat
ik bij-
Henry Tores
de Sijs
Een sijs had van de zure regen
compleet
de zenuwen gekregen
en brak haar pootje bij de hiel,
toen ze zó van haar stokje viel.
Een
lieveheersbeest riep : “ik red je“ ,
deed toen eerst een schietgebedje
en bood haar
daarop heel spontaan
zijn geestelijke bijstand aan !
“Wel” zei de sijs : “je kunt me
helpen,
wanneer je eerst m’n bloed wilt stelpen
en mij dan eventjes verbindt,
want hoewel
‘k zielszorg roerend vind
lijkt dat ‘n tikje overbodig...
ik heb nu een sijsjeslijmer
nodig..! “
2)io.Jetty H.
Het paard
Een paard dat al sinds vele weken
niet naar de vrouwtjes had
gekeken,
werd vlak voor Kerstmis op ‘n nacht
door een wilde merrie opgewacht
wier hete
drift echter snel luwde
toen hij haar paardenmiddel schuwde !
“Van dat gedoe” zei hij
verlegen,
“Heb ik haast een nachtmerrie gekregen,
die raakte evenwel van streek
toen
ik niet berijdwillig bleek,
daarom heb ik dat beest toen even
meteen ‘n flinke hengst
gegeven ;
het kwam me voor dat dit wel mocht,
omdat ze tóch reeds dekking zocht...!
”
Zo groeide uit dit incidentje
‘n aardig Boxing-
en kon met alle andere
dieren
toen ook ‘n merrie Christmas vieren !
2) i.o.Jetty H.
Varken ...
Laat de beer niet gespeend van zijn zeugen
Maar van het hele
varken lusten
Laat hen de volle trog teugen
Laat hen het biggen heugen
En knorrend in
modder berusten
Want voor parelen wil ‘t zwijnen niet deugen
Henry Tores
Hoe hanger hoe mooier...
Bij mij hangen zij in
volle glorie
heel prominent zelfs potverdorie,
dát brengt ook m’n beroemdheid mee
en
ik heb er notabene twee...
Door er onschuldig mee zwaaien,
laat ik kenners ‘t hoofd
omdraaien,
ga daar vertederend mee door en
zet fantasieën op een spoor...
Ik blijf m’n
liefhebbers bekoren,
draag ze opzij en niet van voren...
Nou ja, wat kán dit anders
zijn
dan m’n oren zei het hangoor-
J.
het haasje...
“Hier” zei de haas, ‘n vooruitziend baasje
“hier ben ik uiteindelijk
tóch het haasje,
wat baten hier m’n lange benen, tegen
‘n zestien-
Lang
was ik sneller en véél leper,
maar hier eindig ik als hazepeper”...
zoals hij al dàcht,
is ‘t ook gegaan
( zo’n penen-
dus genoeg geduimd, genoeg
gedubd,
hier eindigt dit verhaal abrupt !
J.
Geachte Directie..'
‘k lees hier dat uit uw Dierentuin
een rode Panda is ontnapt
vandaar dat ik, Jeroen
van Duyn,
meld dat ik 'm heb betrapt.
In de hoop dat ik de eerste ben
als 't om een
beloning gaat...
uw Panda (die ik héél goed ken)
reed zojuist hier door de straat...
J.
Persberichtje: Rode Panda ontsnapt uit Blijdorp...
Verrassing..
Oh.buurman wat ’n kanjer heb je daar
daarbij is Brutus hier beslist ’n kleintje
ze
hebben wél precies hetzelfde haar
en houen ons haha beiden aan het lijntje
maar daarmee
houdt de vergelijking op
je kunt die kennels amper nog vertrouwen
de mijne blaft de
oren van je kop… maar
die van jou hoor ik toch duidelijk eh...
J.
Kat en hond..
Ze waren zwaar verliefd, dus dàt werd trouwen
omdat zoiets te doen gebruikelijk is,
maar
de grote passie ging toch wat verflauwen
en zoals best vaak ging het een beetje
mis…
konden ze elkander niet meer zien of luchten
vlogen de vloekjes dagelijks in het
rond,
viel er beslist iets érnstigers te duchten
en ja hoor…vochten ze als kat en hond
!
er is ’n moraal óók, beste muze-
aan mij de eer je die te laten zien:
je kan
die ander nóg zo aardig vinden
nooit trouwen dus, dan blijft dat zo eh. Misschien
:-
J.
Het aapje...
Het aapje dat te vissen zat
dat zag zijn dobber zakken
en dacht : “als ik even goed oplet
dan kan ‘k een visje pakken“
Helaas toen hij zijn lijn innam
bleek aan die ouwe sloot
de aap te licht of, andersom,
helaas de vis te groot !
Nu ligt er in die ouwe sloot
een misselijke snoek,
met uit zijn bek een lange staart
en een stuk van aapjes broek...
Marianne W.
Alléén dààr...
Langs een sloot bij Biggekerke
diep verscholen in het gras
‘k vertel dit om te laten merken
dat het niet bij Dokkum was
en óók niet Kroddeburen
Giessenburg of Lagepeel
Engelum of Hogevuren
Mookerhei of weet-
nee, óók niet bij Zoutelande,
Roodeput, Kollumerzwaag,
Sneek, Kubaard of Kloosterzande
haha...zélfs niet in den Haag
wàt daar zat, zou ‘k niet meer weten
door ’t geruzie wààr het was,
maar het heeft daar wél gezeten
diep verscholen in het gras...
J.
Zeldzaam exemplaar...
Op ‘n paadje langs de waterkant
lag ‘n platbek-
véél platter en driemaal zo breed
dan de soort die “Breedbek-
maar wél dient hierbij overwogen
dat íe al drie dagen lag te drogen...
J.
óók bizonder...
véél smaller en beduidend dikker
is de dwars-
heel verrrassend, als hij kwaakt
‘n helder-
Dit dier is rose-
maar dàt maakt ‘m toch niet zo bizonder...
Meester Philos
Aan de oever van de Rotte
tussen Overschie en Delft
zat van de kikker die w’al kennen
min of meer de grootste helft...
“Wat is haar nú weer overkomen ?”
is natuurlijk
dan uw vraag...
nou, ze wilde demonstreren
tegen de ooievaars in den Haag ,
maar
toen zij dus omderweg was
naar het Delftse treinstation
kwam helaas de Intercity
die ze niet eh.ontwijken kon...
wat zijn er toch wonderlijke dingen
die je, als je óplet, ziet
kikkers kunnen prima springen
maar die zonder pootjes niet...
J.
J.
‘n bok zat op de haverkist
bek-
omdat hij zich wat had vergist
en
’n jonge geit gekust
“Weet je” zei 't dier frivool:
“dat ’n bok na al die jaren
‘t
best de geit en niet de kool,
óf ze allebei kan sparen ?”
J.
Sprookje...
Ik zag laatst bij een waterplas
een breedbek-
hij maakte
een soort kwaakgeluid
maar ménsentaal kwam er niet uit.,
tóch ( heb ik ergens ooit gelezen )
kón 't een betoverd PRINSJE wezen
dus vroeg ik ‘m in ’t kikkertaaltjes
hallo..... wat zijn jouw initiaaltjes ?
Nou...dit sprookje eindigt niet zo fijn
het
bleek ene... J.P. te zijn !
J.
Je vind ze (de kans is niet zo groot)
soms, héél soms op de Laan van Poot
en ze gedragen zich héél anders :
de loense breedbek-
dan...die in ’t zelfde water vissen :
de groene tuitmond-
maar één ding hebben ze gemeen
ze zorgen voor zichzelf alleen,
zodat degenen die ze kozen
ze slechts in dromen kunnen lozen
want sprookjes veranderen geen feiten...
nog1 jaar ergernis verbijten !
J.
In ons plompig zompig kikkerlandje
met huis, boom, beest en waterkantje
kom je de vreemdste kwaak-
vooral in ‘t staetig Haegse tegen...
zo is soms ’n unieke pad te zien
op de Parkweg vlakbij no.10
het dier lijkt nogal uit te drogen
maar kijkt héél waterig uit de ogen,
die springt zich kennelijk droogjes rijk
maar niet in 7 slootjes tegelijk !
J.


Daris’ droom
Vertelt U mij een mop
en lach ik mij daarom een bult,
dan wordt een diepe
levensdroom
van mij daarmee vervuld.
Geen mop betekent ook: geen bult
dat wordt voor
mij een drama,
dan lijk ik vanaf nu voorgoed
op mijn vriendin, de lama.
Twee moppen,
doe het me niet aan
dat wordt me echt te veel.
Ik wil niet door het leven
als mijn tante,
de kameel!
Één hele goeie mop dus
en als het lachen klaar is,
dan ben ik die ik graag
wil zijn
een mooie dromedaris.
Marianne W.
vrij naar Kees Stip ....
een zebrazamelende leeuw
moest stoppen voor een
diepe geeuw
dat kwam omdat die lieve schat
van honger niet geslapen had...
maar ondanks
deze ongemakken
die zebra kreeg hij wél te pakken !
J.
welkom lieve gasten, ik ben Fu
en heb kippenkontjes op ’t menu
van zeldzaam delicate kipjes, die
nog niet toekwamen aan wipjes...
sneutjes voor hen én voor ‘t haantje
maar daaraan dank ik dit schattig baantje!
Restaurant serveert maagdelijke kippen
Het hondje floot de baas,
Breng dat en bezorg me dit
Maar voor het hondje helaas,
T baasje had een kunstgebit
Dus wilde hij voor geleidehond leren
Dat was een heel karwei
Na 3 jaar nutteloos studeren
Liet hij het er bij.
Hij besloot zelf te gaan apporteren
Verscheurde sloffen en kranten voor de baas
Die kon dat ook al niet waarderen
Dus nu woont hij in het asiel helaas.
Trickyprick
De paardenbloem nieste
Door hooikoorts uiteraard
En in de wei brieste
Het snotverkouden paard.
Trickyprick







Amfibilogica
Een fijnbesnaarde kikker uit de buurt van Vriezenveen
zat peinzend aan
de vaart en kwaakte zachtjes voor zich heen.
Hij tuurde in het water en hij staarde
naar de lucht,
en nu en dan ontsnapte hem een zorgelijke zucht.
Totdat een zacht
geritsel zijn gedachtegang verstoorde,
en vagelijk herkende hij een pad uit Lichtenvoorde.
'Mijn waarde', sprak de pad, een tikkeltje geaffecteerd,
'Het spijt me, maar u lijkt
me enigszins gedeprimeerd.
In paddenkringen staat u als een groot poëet bekend,
gaat
u misschien gebukt onder de last van uw talent?'
De kikker liet gekweld zijn ogen
rusten op de pad
en zei: 'U hebt gelijk ik heb het helemaal gehad.
Ik zit hier maar
te piekeren, mijn hersens draaien dol,
het kunnen van een kikker heeft zijn grenzen,
after all.'
De pad, die tot zijn spijt nooit op de voorgrond had gestaan,
bespeurde
hier een kans en bood spontaan zijn diensten aan.
'Vertel me uw probleem, twee weten
immers meer dan één.'
'Graag', zei de kikker, 'Kom, ik draai er dan maar niet omheen.
Dit is het waar ik in mijn overpeinzingen op stuit:
ik weet zo'n mooie regel, hij
komt echt van binnenuit!
Maar iets maakt hem onlogisch, en ik weet niet wat het is,
zou u eens willen horen of ik mij misschien vergis?'
En plechtig declameerde hij
vervolgens voor de pad:
'Wat als ik deze lege regel nu nog niet geschreven had?'
De pad dacht na, en nog eens na, en dacht nog dieper na,
een frons stond op zijn
voorhoofd, maar toen riep hij uit: 'Aha!
Ik weet niet veel van logica, maar dit is
ben ik bang,
de clou: die mooie zin van u, die is een woord te lang!'
Baukje van Kesteren

Hij was ’n oud en eenzaam man
bezat nóch kind...nóch kraai
nou ja...1 klein bezitje dan :
z’n groene papegaai
die praatte ( wel ’n beetje raar )
maar ‘t deed ‘m steeds plezier
al waren het 5 woordjes maar :
“kom hier jij lekker dier !”
daar werd de man gelukkig door
‘t maakte hem steeds weer blij
want schetterde dàt in z’n oor
dan wist hij : dat is zij !.....
J. 11 juni ‘10..

Logisch...
Er zat een kievit in het gras
omdat het geen kanarie was...
J. 20juni ‘10